Uzman hemşirelik kadrosu, Hemşirelik Kanunu ve ilgili yönetmeliklerde tanımlanmış olmasına rağmen kamu hastanelerinde fiilen uygulanmıyor. Yoğun bakım, acil servis ve ameliyathane gibi yüksek riskli birimlerde sertifikalı ve deneyimli hemşire ihtiyacı artarken, bu alanlarda çalışan personel halen aynı unvan ve aynı maaşla görev yapıyor. Bu durum, sahada “uzmanlık var ama karşılığı yok” eleştirilerinin artmasına neden oluyor.
Kimleri etkiliyor, hangi birimlerde sorun daha belirgin?
Uzman hemşirelik uygulamasının eksikliği en çok ileri klinik birimlerde hissediliyor. Bu birimlerde çalışan hemşireler, özel eğitim ve sertifika programlarından geçmelerine rağmen kadro ve mali hak açısından farklı bir statüye sahip olamıyor.
- Yoğun bakım üniteleri
- Acil servisler
- Ameliyathaneler
- Yenidoğan ve çocuk yoğun bakım birimleri
Bu alanlarda görev yapan personelin, hem hasta riski hem de mesleki sorumluluk açısından daha yüksek yük altında çalıştığı ifade ediliyor.
Nerede ve ne zamandır gündemde?
Uzman hemşirelik konusu uzun yıllardır sağlık çalışanları ve meslek örgütleri tarafından gündeme getiriliyor. Özellikle son yıllarda hasta yoğunluğunun artması ve nitelikli personel ihtiyacının büyümesi, bu konuyu daha görünür hale getirdi. Eğitim ve araştırma hastanelerinde özellikli birim sayısının artması, kadro beklentisini daha da güçlendirdi.
Farklı illerde ve hastanelerde farklı uygulamaların görülmesi, çalışanlar arasında eşitlik ilkesinin zedelendiği yönündeki görüşleri artırıyor.
Neden kadro verilmiyor?
Mevzuatta uzman hemşirelik tanımlı olsa da kadro açılması yalnızca sağlık yönetiminin kararıyla sınırlı kalmıyor. Kadro tahsisi, bütçe planlaması ve personel rejimini doğrudan etkileyen bir süreç olarak değerlendiriliyor.
- Kadro açılması maaş ve ek ödemelerde artış anlamına geliyor
- Bütçe ve personel dağılımı yeniden planlanmak zorunda kalıyor
- Birimlerde görev ve yetki yapıları değişiyor
Bu nedenle uygulamada, kadro yerine sertifika ve geçici görevlendirme modeli tercih ediliyor. Ancak bu model, uzmanlığın hukuki bir statüye dönüşmesini sağlamıyor.
Mevcut durumda nasıl bir tablo ortaya çıkıyor?
Mevcut sistemde, aynı unvanla çalışan hemşireler arasında görev ve risk farkı oluşuyor. Yoğun bakımda çalışan bir hemşire ile poliklinik destek biriminde çalışan hemşire aynı maaşı alırken, iş yükü ve sorumluluk seviyesi ciddi biçimde farklılık gösteriyor.
Bu durumun, uzun vadede mesleki motivasyonu düşürdüğü ve deneyimli personelin özellikli birimlerde uzun süre kalmak istememesine yol açtığı dile getiriliyor.
Sendikalar ve meslek örgütleri ne talep ediyor?
Meslek örgütleri ve çalışan temsilcileri, uzman hemşireliğin yalnızca eğitimle sınırlı kalmaması gerektiğini savunuyor. Talepler, uzmanlığın kadro ve mali haklarla desteklenmesi yönünde yoğunlaşıyor.
- Uzman hemşire kadrolarının açılması
- Sertifikalı eğitimlerin kadroya dönüşmesi
- Klinik uzmanlığın görev tanımına ve ücrete yansıtılması
Bu adımların atılmasının hem çalışan memnuniyetini artıracağı hem de hasta bakım kalitesine olumlu katkı sağlayacağı görüşü öne çıkıyor.
Hizmet kalitesi ve hasta güvenliği nasıl etkileniyor?
Uzmanlık gerektiren alanlarda deneyimli hemşirelerin sürekli olarak aynı birimde çalışması, bakım sürekliliği açısından kritik önem taşıyor. Ancak kadro ve mali karşılığı olmayan uzmanlık, personel sirkülasyonunu artırabiliyor.
Bu durum, ekip deneyiminin korunmasını zorlaştırırken, yeni personelin sürekli olarak eğitilmesini zorunlu hale getiriyor ve hizmet kalitesini dolaylı olarak etkileyebiliyor.
Sahadaki beklenti hangi noktada yoğunlaşıyor?
Hemşireler, uzman hemşirelik kavramının yalnızca mevzuatta kalan bir tanım olmaktan çıkarak sahada karşılığı olan bir uygulamaya dönüşmesini istiyor. Beklentiler, görev, sorumluluk ve ücret arasında denge kurulması gerektiği noktasında birleşiyor.
Uzman hemşire kadrolarının açılmasının, sağlık sisteminde yapısal bir iyileşme sağlayacağı ve kritik birimlerde kalıcı deneyim oluşmasına katkı sunacağı ifade ediliyor.
Hemşireler.Net
